Paradise on Earth

De dag begint met een bezoek van al mijn vriendjes, een ieder die mij kent weet dat dat er natuurlijk enooorrrrmmm veel zijn.

Liefde is we delen met zijn alle 1 boom.

Vandaag staat een ochtendbezoek aan Klein Bonaire, het kleine eiland (natuurreservaat van STINAPA) voor de kust van Bonaire en broedplaats voor vele schildpadden. Je kan hier met een watertaxi naar toe varen op beperkte tijden en dan zelf bepalen hoe lang je op het eiland die dag blijft. Helaas (maar zeker begrijpelijk) mag je er niet overnachten dus je moet voor de laatste boot weggaat echt van het eiland af.

Ervaring leert dat het verstandig is om vroeg te gaan zodat je kans hebt op een beschutte plek en dat het nog rustig is. Een van de redenen dat we perse vandaag wilde gaan was dat er geen cruiseboot lag in de haven, dat scheelt een slok op een borrel qua bezoekers aantallen.

Voor we naar de watertaxi gaan stoppen we nog bij Between 2 Buns om voor tussen de middag onze lunch alvast op te halen. Samen met een grote koelbox vol  met koelelementen en met flesjes water (Yuri ;-)) komen wij zo vast de tijd wel door.

De taxi vertrekt op tijd en is niet helemaal overvol (er zijn meerdere bedrijven dus hopelijk laten die ook een rustig bezoekers aantal zien). Bij het uitvaren zien we dat het aantal zeilboten/jachten aan het toenemen is. Het levert wel een mooi gezicht op!

Aangekomen op Klein Bonaire merken we dat we de eerste boot zijn die vandaag aanmeert, er is nog geen kip (nou ok vooruit die lopen hier ook niet, dus geen mens) aanwezig.

De man van het gezin voor mij zie ik als een gek op de andere beschutte plaats af stevenen dus ik besluit mijn kleine beentjes zo snel als ik kan richting de tweede te laten rennen/strompelen/lopen. En verdomd zeg ik ben de eerste die de hut bereikt, zit er dan toch een sporter in mij.... euuuhhh nee..

Welkom op een klein stukje paradijs op aarde, hier kan ik aan wennen en hier kom ik zeker terug.



Als eerste gaan Ron en ik een snorkel drift doen, we lopen een stuk naar rechts en ergens aan het einde stappen we het water in, dan is het snorkelmasker op gaan liggen en je mee laten voeren met de stroming en vooral genieten en kijken van en naar al het moois onder water.



Onderweg zie ik ook nog een volwassen French Angel fish en eigenlijk alle andere tropische vissen die ik tot nu toe heb gezien.

De 2e snorkeldrift die ik daarna gelijk met Jos doe is eigenlijk nog mooier, we zijn nog wat verder doorgelopen en daar is nog meer koraal (en dus nog meer vissen) dan waar ik er eerder in ben gegaan. Zodra ik mijn masker op heb en het water in duik zie ik een grote koffervis nieuwsgierig naar mij komen zwemmen om eens te kijken wat voor rare vis er nu weer in zijn water zwemt. Moest er erg om lachen maar ja dat gaat moeilijk met een snorkel in je mond. Het is weer zo genieten en ik weet het nu zeker, ik ga echt meer bestemmingen bezoeken waar je kan snorkelen. Al begreep ik wel dat Bonaire het summum is voor snorkelen... vervelend dan moet ik weer terug....

Terwijl Jos en Ron samen nog een drift gaan doen geniet ik van het uitzicht.

En de mooie bootjes .

Deze dame is al net zo aan het genieten als ik, het leverde zo mooi tropisch plaatje op dat ik haar wel moest fotograferen van achteren (geen idee wie ze is).

Kunst op het eiland.

Dit vogeltje was zo tam dat het zelf brood uit mijn hand at. Mocht hem helaas niet meenemen.

Toen kwam het onvermijdelijke moment om afscheid te nemen van het eiland. Dag mooi klein paradijsje op aarde ik kom zeker terug!

We sluiten deze heerlijk dag af bij de pool, met een BBQ en ja hoor daar is ze weer met 3x raden de z..........

South Bound

Na de intensieve maar super relaxte dag gisteren sta ik vandaag extra vermoeid op. Blijkbaar ben ik niet de enige met ongemakken want Jos is de hele nacht aan het spoken geweest en voelt zich niet lekker. We blijven dan ook lekker rustig bij de villa deze ochtend. Tegen een uurtje of 3 besluiten Ron en ik om samen een rondje zuid te maken (langs o.a. het zout).

Het leuke aan rondje zuid is de afwisseling in landschappen, het ene moment rij je door de kunuku , volgende moment waan je je op een tropisch strand.



Jibe City een super relaxte atmosfeer, echt surfers paradijs!

My kind of place!

Bedankt voor de tip!

Alsof ze zo met het busje zijn komen aanrijden en zijn gestrand.

Mazda 1000, gaaf bakkie dat het blijkbaar nog prima doet hier.

Dan ga je van surfers Paradise langs de kust naar het zout. Prachtige schuimkoppen en beukende golven tegen de kust.

Overal langs de kust zie je dit soort "kunstwerken", verveling van de jeugd of toch kunst? Ik weet het niet.

Een van de niet werkende vuurtorens van Bonaire.

Het nare stukje geschiedenis van het eiland, de slavenhuisjes. Wij staan er niet te lang stil.

Bonaire is o.a. afhankelijk van de zoutwinning. Via mondingen wordt het zeewater door watermolens verder het land in gepompt.

In de bedden wordt vervolgens het zout gewonnen.



Er lag deze keer wel heel veel zout.

Door de wind worden sommige zoutvlokken de weg op gestuurd.

Nee het sneeuwt niet in Bonaire, dit zijn de zoutvlokken.

Er lagen vandaag weer 2 cruise schepen voor anker.

Let op het verschil tussen het schip en de huisjes. Vind het nog steeds bizar!

Eigenlijk was het de bedoeling dat Ron en ik bij Antriol Catering zouden gaan eten maar gezien de tijd die wij kwijt waren voor de ronde zuid (we zijn allebei gek op fotograferen) gingen we dat niet meer halen (sluiten om 18.00 uur). We besluiten lekker aan de kade bij Rumba Cafe een hapje te eten. Mijn vertrouwen in Amerikanen is daar ook weer hersteld, we hebben daar een heel leuk en geanimeerd gesprek gehad met een stel dat met een 21! daagse cruise rond de Carribean bezig was. Allebei gepensioneerd en gek op reizen! Zo ken ik ze weer (de Amerikanen). 

Gone Sailing

Vandaag hebben we 2 gescheiden programma's, Jos en Ron besluiten een heerlijke relax dag in de villa te houden terwijl ik afgesproken heb met Meriam en Yuri een dagje op zee door te brengen.


Meriam woont op hemelsbreed 200 meter van onze villa af dus rond 11 uur loop ik op mijn gemak richting hun villa. Daar aangekomen weet ik dat ik even moet wachten bij de poort tot zij open doet, doe ik dat niet dan blijven er slechts wat botten van mij over. Zij en Yuri hebben namelijk 5 honden die prima dienst doen als waakhond, als ze je niet kennen.

En inderdaad zodra ik bel komt de hele roedel (op 1 na die lekker binnen in de koelte blijft) op mij afgestormd, ze springen nog net niet met z'n alle over het hek. Na het nodige gesnuffel en de voorstel ronde is het ijs gebroken en wordt ik omgeven door 5 honden die het heerlijk vinden om te knuffelen. Vooral Guusje en Lotte hebben mij helemaal ontdekt. Wat is het heerlijk om weer even met honden te kunnen knuffelen. Mis mij eigen kleine grote boef enorm, weet dat hij bij oma in goede handen is maar toch.
Rond een uurtje of 12 rijden we richting Fishtales Bonaire (de boot van Yuri)

Yuri is ongeveer een jaar gelden zijn bedrijf bonairebiggamefishing.com begonnen en doet naast charters ook mee aan fishing tournements. Mocht je een fanatiek visser zijn en je hebt de kans om naar Bonaire te gaan, boek dan vooral een charter bij Yuri. Je zult er geen spijt van krijgen!

Het eerste gedeelte van de tocht heb ik eigenlijk meer zitten bij kletsen met Meriam en af ten toe wat gefilmd. Ben helaas vergeten toen ook nog wat foto's te maken. Wat is het heerlijk om weer even goed bij te kletsen, laatste keer dat ik hier was (in 2010) hebben we elkaar maar heel even gezien en gesproken. Dus we hebben de tijd ingehaald.

We varen helemaal richting de zuid punt (naar de zoutwinning) en vandaar uit terug richting klein Bonaire. Een natuurreservaat waar veel zeeschildpadden hun nesten hebben en waar je ook heerlijk kunt snorkelen.

Paradijselijk Klein Bonaire

Captain Yuri

Door de wind is er best wat golfslag en met het even snorkelen zie ik niet heel veel visjes dus al snel zit ik naast Meriam in de branding en concluderen we dat zij wel een heel slecht leven heeft. Snap niet dat iemand het hier kan uit houden op Bonaire. Iedere dag 30 gr, iedere dag zon, in het weekend de kans om  te varen.. nee geef mij maar Nederland met regen, files op de A4, en kantoordagen ;-)

Aangezien ik Meriam ben opgevolgd hebben wij allebei met dezelfde inkoper bij een van onze grootste klanten gewerkt Jaap heeft bij ons allebei een speciaal plekje in ons hart en we besluiten dan om ter plekke een leuke foto van ons samen te maken die ik dan s avonds naar hem zou sturen.

Valt mij mee dat Meriam hier nog kan lachen want was net, door de golfslag, op haar tenen gaan staan.

Rond een uurtje of 4 varen we terug naar Kralendijk, echter wel met eerst nog een tour langs de andere kant van de kust.



Natuurlijk mag de trouwplek van Meriam en Yuri niet ontbreken bij deze tour langs de kust.

Mocht zelf ook nog even het roer in handen nemen.

Rond half 6 nemen we afscheid van elkaar en wordt ik netjes bij de deur van de villa afgezet. Wat hebben we genoten van de dag en van elkaar.

Ik spring snel onder de douche want er is een reservering gemaakt bij ChibiChibi in het Divi Divi Resort (klinkt dat leuk en tropisch of niet). ChibiChibi staat bekend bij Ron's familie om de heerlijke cheesecake dus die mag natuurlijk niet ontbreken bij een bezoek aan het eiland.

We worden tijdens diner weer getrakteerd op (ja hoor daar is ze weer) een prachtige zonsondergang.



Had ik al gezegd dat ik het totaal niet naar mij zin heb en eigenlijk liever in Nederland was gebleven... oh wacht dit is vast een zonnesteek die nu spreekt.... 



GOTO Meer en Rincon

Na het schrijven van de blog en het ontbijt vertrekken we al vroeg richting het GOTO meer, in dit meer zijn meestal veel flamingo's te zien. De weg langs de kust biedt mooie uitzichten en is het is dan ook geen straf om op de achterbank hiervan te mogen genieten.

Mooi klein bootje maar ging erg heen en weer met de harde wind van vandaag.

Een super mooi landhuis (tenminste als je het opknapt).

Je zou er bv leuke appartementen in kunnen maken en deze verhuren.

Er moet alleen echt heel veel gedaan worden om dit weer enigszins toonbaar te maken.

We rijden de kustweg verder af, aan deze brekers is het goed te zien dat het hard waait en dat de zee wat ruwer is.

Het GOTO meer, op de foto moeilijk te zien maar er staan wat flamingo's in.

Prachtig gezicht over het GOTO meer.

Niet zoveel als normaal maar er staan flamingo's.

De watertoren van Dos Pos

Rincon

Eenmaal aangekomen in Rincon rijden we naar Mimi, de secretaresse van Bert, al die tijd heeft de familie contact gehouden met haar. We kunnen het natuurlijk niet maken om Bonaire te verlaten zonder haar even gedag te zeggen. Als we haar terrein oprijden hebben we geluk ze wilde net boodschappen gaan doen met haar kleindochtertje. We drinken wat en kletsen even bij, dan wordt het tijd om weer verder te gaan met onze routeplan van vandaag.

Volgende stop is Maiky snack, aangezien deze alleen vrijdag tm zondag open is, is het onze laatste kans om Kabritu Stoba te eten.

Na de heerlijke lunch gaan we even uitbuiken in de villa om smiddag weer bij airport beach te gaan snorkelen. Hoewel het weer prachtig is zien we toch wat minder vissen dan de andere dagen, misschien dat de wind en het weer hier debet aan is.

Net op het moment dat wij besluiten om richting villa te gaan komt er een Delta kist binnen.

Je kan hem echt bijna aanraken.

Ezels lopen hier gewoon los rond in het wild. Deze waren op zoek naar een verblijfplaats denk ik aangezien ze het terrein van een appartementen hotel op liepen.

 

Eens wat anders dan slingers in de boom.

 

 

Een matig mooie zonsondergang.

Maar daarentegen een bloedmooie maansopkomst. Is eens wat anders.